Laten gaan.

Laten gaan.

Bij het scrollen van vanochtend in
mijn foto archief kwam ik deze prachtige herfstfoto’s tegen, schitterend.
Het doet mij na de afgelopen maanden met de extreme warme dagen erg naar de herfst verlangen.
Het vallende, gekleurde en geurende beukenblad, zo laag bij de grond met daar tussen verstopt de eerste paddenstoelen.

De regendag van vandaag helpt extra mee om in herfstsferen te komen.
Door deze vochtigheid kijk je bijna de paddenstoelen uit de grond, het zijn zulke mooie schilderijtjes.
Ook als je de paddestoel op de foto ziet, zo gedetailleerd, de hoed lijkt wel een schaaltje wat opvangt wat ruimhartig gestrooid wordt.
Maar ook een hoed met een geribbelde ring en roodbruin verkleurende lamellen.
Er hangen dauwdruppels aan de grassprieten en er lijkt mos over de hoedrand te groeien.
Hij staat letterlijk in z’n volle glorie te schitteren tussen al het gevallen natte herfstblad.

Het herfstblad wat er omheen ligt, welke een mooi beeld van loslaten geeft terwijl het nog volop augustus is.
Een mooi intiem beeld van een moment.
Momenten waarin herinneringen schuil gaan.
Herinneringen die je graag meeneemt of herinneringen die je niet meer helpen of dienen. Deze mag je laten gaan, zoals de natuur het laat gaan.

Het is zo mooi wat de natuur hier in de
Brabantse bossen met name rondom Dongen wil vertellen, juist hier verschijnen deze paddenstoelen vaak na warme, vochtige nachten, even maar, en precies daarom werkt dit beeld ook zo goed bij mijn werk als Rouw&Verlies counselor , iets wat gedragen wordt, en je daarna weer teruggeeft aan de bodem.
Doordat je het laat gaan maakt dit ruimte voor de schoonheid van iets nieuws , van wat komen gaat. ❤️

Warme groet, Gerda Sinon-Brander
Rouwcounselor & Life coach
crossinglevenscoaching.com