De deur

De deur.🚪

“Wij gaan er altijd van uit dat een deur open blijft staan tot het moment dat hij onverwacht dicht slaat”…..
En dan is het of je een emmer ijskoud water over je heen voelt komen.

Zo kan onderander rouw, verlies, ziekte, afscheid, etc voor ons voelen.
Het is niet het verdwijnen zelf, maar het besef achteraf dat je dacht dat er nog tijd was.

Het beeld van de trap op de onderstaande foto maakt deze zin meteen fysiek voelbaar.
We zien een smalle gang met een prachtige bordeauxrode loper, onderaan een gesloten witte deur op zwart-wit tegels, en daarboven als een groene overloop hangplanten die bijna een gordijn vormen. In één woord een plaatje, het voelt zeer warm en uitnodigend aan.
Het is ook niet het dichtslaan van de deur zelf maar het besef dat toegang niet meer vanzelfsprekend is.

Het dan zien we op de foto dat het licht van boven komt, terwijl de deur beneden dicht is, zonder handvat aan deze kant zichtbaar.
Die verticale afstand tussen waar je staat en waar je niet meer bij kunt, is precies wat in rouw & verlies vaak het meest schuurt: niet het verdwijnen zelf, maar het besef achteraf dat je dacht dat er nog tijd was.
Juist omdat er geen mensen op de foto staan komt de inhoud van de bovengenoemde uitspraak des te scherper binnen.

En dan…. ja dan is er de pure behoefte aan troost en nabijheid.
De behoefte om niet alleen te zijn, een arm om je heen te voelen of simpelweg de stille aanwezigheid van een geliefde te ervaren.
Samen zijn met iemand die ‘jouw ziet’,er voor je is met een open hart en een luisterend oor, niet meer en niet minder.

Heb jij die behoefte .? Weet dat je bij mij altijd welkom bent, neem gerust contact met mij op en we maken een afspraak om samen stil te staan bij jou rouw & verlies. ❤️

Warme groet, Gerda Sinon-Brander
Rouwcounselor & Life coach
crossinglevenscoaching.com