Hoop.

HOOP.

De afgelopen week heeft het weer wat meer geregend dan de maanden daarvoor.
Met gevolg dat de potten en emmers met plantjes welke in onze achtertuin staan weer goed vochtig zijn en het uitbundig doen.

Zo ook de zinken emmer waar een dicht bloeiend bed met roze petunia’s nog nat van de dauw weelderig staan te bloeien.
En stiekem verstopt zit onder hun blad en bloemen in het donker kleine bruine hoedjes.
Ik moest goed kijken maar ze zaten er echt.

Deze zijn waarschijnlijk binnen één nacht uit de mulch ‘welke op de aarde ligt’ op geschoten, Gazonvlekplaten die alleen verschijnen als de bodem vochtig en voedselrijk is.

Het doet me denken aan “de Hoop” in ons leven.
Je hebt wel eens van die dagen dat je je zo gaar als boter voelt, melig van moeheid.
Waardoor “de Hoop” een beetje naar de achtergrond drijft of helemaal uit beeld lijkt te raken.
Hierdoor kan voor het moment alles uitzichtloos voelen. Je ziet even geen lichtpuntjes of verbeteringen.
Hoeveel milder kan het zijn als je door alles heen een beetje Hoop bewaart.
Juist voor deze mindere dagen waarop je die niet kunt voelen.

Ik weet zeker, steeds keert “de Hoop” stilletjes terug, precies wanneer je die het hardst nodig hebt.
Het lijkt op de paddenstoelen verstopt onder de roze petunia’s in de zinken emmer in onze achtertuin.
Die paddenstoelen verdwijnen net zo snel weer als ze kwamen en maken plaats voor nieuw blad, precies dat stille terugkeren waar ik het in de rouwbegeleiding- counseling vaak ook over hebt.
En dan ervaar je dat “de Hoop” nooit is weggeweest,het was er altijd al in “de Liefde”.❤️

Warme groet, Gerda Sinon-Brander
Rouwcounselor & Life coach
crossinglevenscoaching.com