Vier het leven.

VIER HET LEVEN.

We herinneren ons meestal geen dagen of weken van geluk, maar momenten. Die momenten zijn groot of klein en gevuld met verschillende soorten emoties. Van vreugde tot verdriet.
Momenten die ook al is het vaak fragmentarisch onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn.

Zo is het ook met 4 en 5 mei , als 4 mei ‘Dodenherdenking ’ er niet was geweest was 5 mei ‘ Bevrijdingsdag’ er ook niet.
Als ik naar mijn kinder & tienerjaren terug kijk en mij dan richt op deze periode ‘4 & 5 mei’ dan zijn het momenten die ik herinner.
De kleine & grote gesprekken aan de tafel als wij als gezin de avondmaaltijd nuttigden.
Deze werden in de periode rond 4 & 5 mei vaak begeleid door de vragen die hier over in ons leefden en de verhalen en herinneringen van ons moeder, haar belevingen en herinneringen uit de tijd van de 2 wereld oorlog.
De onderduikers die ze thuis hadden gehad, razzia’s die zij buiten in de straat of de stad mee maakten.
Het kaalscheren van de vrouwen die ‘ verkeerd’ waren geweest, en ga zo maar door.
Al deze herinneringen van haar die ons een beeld gaven van de jaren waarin zij en velen met haar een behoorlijke tijd in geleefd hadden.
En dan uiteindelijk de bevrijding, het gevoel van verlost te zijn van de vijand met al de ellende, het feest wat door o.a. de Amerikaanse soldaten de stad binnen gereden werd.
Welk gevoel hier bijpast kan ik niet letterlijk ervaren ik was er niet bij, maar ik kan hooguit proberen iets te begrijpen van wat o.a. mijn moeder en de rest van de mensheid op dat moment doormaakte.

En dan uiteindelijk denken zeker te weten dat het hier mee klaar was, dus niet !!!!
Hoeveel kwamen niet getraumatiseerd en levend in hun eigen persoonlijke concentratiekamp deze periode , deze 2e wereldoorlog uit ?
Men zal hierna echter nog veel meemaken in zijn of haar persoonlijk leven. En alhoewel men elkaar en iedereen het beste gunden, het heeft velen levens ervaring gegeven waar men zeker niet om gevraagd had en het vele malen liever niet had gehad

Iedereen heeft daarom zijn of haar eigen verhaal. De inspiratiebron voor mij. Na reeds de verhalen van thuis vroeger en de talloze verhalen door de jaren heen te hebben gehoord, kijkt ik nergens meer van op. De waardering die ik voel na het horen van de verhalen voor het feit dat mensen zo open hun verhaal komen doen. Die is onbeschrijfelijk. En toch heeft het mij ook erg bepaald bij mijn eigen leven.
Heb ook ik niet op een bepaalde manier in mijn eigen ‘concentratiekamp’ geleefd ? Mijn eigen trauma’s , beschadigingen ?
Al die verhalen hebben mij geleerd dat ik altijd een keuze heb, een keuze heb van ‘wat wil ik ?’
en hoe is mijn houding, mijn attitude ?!
Voor het openstellen om veelal nogmaals door de pure en tere emotie’s van mijn trauma’s en beschadigingen heen te gaan.
Ga ik uiteindelijk de vlucht uit mijn eigen persoonlijke ‘concentratiekamp’ alleen aan of zoek ik hulp bij de Ander ? Bevrijd worden uit mijn eigen concentratiekamp ?

Een vraag die niet ik alleen door de tijd heen heb gehad maar waar velen vroeger en nu nog steeds voor staan …… welke keuze maak ik , maak jij ?
Ik heb geleerd dat zoals 4 & 5 mei onlosmakelijk verbonden zijn, mijn levensverhalen onlosmakelijk verbonden zijn met ‘welke keuze maak ik ‘
Het één kan niet zonder het ander.
Sinds dat dit kwartje bij mij is gevallen sta ik anders, meer vrijer in het leven.
Het leven wat desondanks de donkere kant toch ook een leven kan en wil zijn vol licht en liefde.
Ieder mens kent in zijn leven ups en downs. Wat lichtere periodes en de wat donkerdere. Dat is hoe een mens, van jongs af aan, leert en groeit.
En door hier in een balans te vinden , kan ik het leven vieren in ‘al’ zijn facetten.
Een leven waarin ik mag leven uit en in de bron van Liefde verweven met al mijn levensverhalen.
Vroeger, nu ……en wat er nog komt, alleen ‘nu’ vier ik bewuster elke dag het leven wat ik heb gekregen. ❤️

Warme groet,
©️2024 Gerda Sinon-Brander
Rouwcounselor & Life coach
crossinglevenscoaching.com