De Modderpoel

DE MODDERPOEL.

Wat hebben honden , varkens, en mensen gemeen ? en over keuzes maken
Heb je al eens goed naar een varken gekeken? Het zijn eigenlijk prachtige dieren. Veel intelligenter dan je op het eerste gezicht denkt. Ook zijn het zeer sociale en sensitieve wezens. Varkens worden helaas ook wel als vies of onrein gezien en dat is onder andere omdat ze het heerlijk vinden om in de modder te rollen.

Onze Blanka een geweldige blaffende vier voeter lijkt tegenwoordig erg op een varken, als ik met haar het bos in ga en zij ruikt en ziet water dan is er niets tegen gewassen ze ligt in no time midden in het water of nog leuker net als een varken midden in de modderpoel ‘groter plezier kun je haar niet doen’ om dit toe te laten. Ze rolt en springt alle kanten op of ligt plat op haar buik met nog net haar kop boven de moderne water uit naar mij te kijken van “ baas zo leuk kom er toch ook in” Dikke pret !

En waar Blanka zo snel als zij er in ligt ook weer uit kan komen gaat het bij een varken echt wel eens mis en dan komt het varken vast te zitten en zakt het steeds dieper, en dieper weg.
En dat lijkt erg op ons mensen, hoe vaak lopen wij niet in volle vaart met open ogen de modderpoelen in ons leven in ?
Ik zelf heb ondertussen het toch al een aantal keer beleefd, inplaats dat ik naar mijn onderbuik gevoel luister en mijn ogen en oren te kost geef om de signalen op te vangen die mij om de modderpoel heen willen leiden compleet negeer.
Stap ik vanuit een goed en meelevend hart linea recta met m’n grote ‘oh nee kleine’ voeten rechtstreeks de modderpoel in.

Oké soms kwamen er goede adviezen, maar die volgde ik dan uiteraard niet op. Ik wist wel beter. Maar stiekem wist ik ook dat sommige mensen gelijk hadden en eigenlijk wist ik zelf ook wel wat er moest gebeuren. Ik moest keuzes maken! Maar oh, wat vindt ik het vervelend om dat te doen. Bang voor het onbekende, bang voor het maken van foute keuzes of om teleur te stellen.
En dus deed ik wat varkens en onze Blanka ook goed kunnen: blijven rollen en draaien in dezelfde modderpoel. En hoe meer ik dat deed, des te oncomfortabeler dat werd. Net zolang, totdat ik uiteindelijk toch een keuze maak , uit de modder kruip ‘alleen of met hulp’ en in actie kom. Ineens ontstaat er dan ruimte, ruikt het frisser en zie ik weer mogelijkheden.
Tegenwoordig lukt het steeds beter om te gaan met dit soort situaties. Oké soms gaat het nog mis maar Ik weet wanneer ik weer voor een keuzemoment sta en handel daar dan zoveel mogelijk naar.

Veel mensen vinden het enorm spannend om keuzes te maken en vervolgens in actie te komen. Ook al is het maken van een keuze uiteindelijk vaak onvermijdelijk, de meeste mensen blijven toch eerst jaren en jaren lang als een varken rollen in dezelfde plas modder waar ze eigenlijk uit willen. Maar ze durven niet. En toch… wij maken in ons leven zo vaak momenten mee dat we een keuze moeten maken.
Een uitspraak van Nelson Mandela is :
“Er is geen passie te bespeuren die zich klein houdt door genoegen te nemen met een leven dat minder is dan het leven dat je kunt leiden.”

Ik ben het daar mee eens. Het is iedereen gegeven om datgene te doen waar ze voor op aarde zijn. Het verschil tussen degene die het doen en degene die toekijken, is het maken van een keuze. Iedereen heeft de keuze, ook al voelt dat niet zo, toch is het zo. Je hebt altijd een keuze! Dat je het niet zo voelt, is een ander verhaal…
Wanneer je het te spannend vindt om bepaalde keuzes te maken, dan schakel je gewoon hulp in, dan kun je het samen doen.
Ook ik als Rouwcounselor & Life coach stap steeds meer op anderen af als ik weer dreig vast te komen zitten in een modderpoel en hoe fijn is het dan te ervaren dat je het verlaten van een modderpoel niet alleen hoeft te doen en de uitgestoken hand mag grijpen om er uit te komen.

Met warme groet,
©️2024 Gerda Sinon-Brander
Rouwcounselor & Life coach