Mist in het leven.

Het leven kan aanvoelen als het weer, zo veranderlijk. De ene dag straalt de zon aan de horizon en de volgend dag begint het vroeg in de ochtend met dikke mist of mistvlagen.
Mist waarbij je even moet oriënteren van waar je bent of welke weg je moet gaan bewandelen.
De bomen en huizen en vooral de wegen alles is grijs en grauw , als je ze al ziet. Zelfs de mensen om je heen of ik zelf kunnen grauw aanvoelen.

De ene dag gaat alles op rolletjes en de andere dag zitten we in zak en as en voelen we alsof we in de mist verblijven. Ik kan het soms zelfs per moment verschillend ervaren en voelen. Zo mistig brrrrrr

Mist in ons leven kan verschillende vormen aannemen: van een letterlijke mistige herfstdag tot een metafoor voor onzekerheid, verdriet, rouw of het gevoel de weg kwijt te zijn. Het is een periode waarin het zicht beperkt is en we niet goed weten welke richting we op moeten of mogen gaan.
Met gevolg dat het ook kan aanvoelen alsof je door een “mistige boel” navigeert en niet weet wat de toekomst brengt.

Zelf heb ik het mistgevoel op een bepaalde manier in mijn herstel tijd na mijn hart infarct ervaren.
En dan nog niet eens direct maar meer in de vele maanden er op volgend.
Het heeft mij o.a. geleerd dat ook bij ingrijpende lichamelijke en geestelijke gebeurtenissen je
hoofd , je emoties, je gevoel kunnen aanvoelen alsof het in een dichte mist gehuld is. Wat eventueel kan leiden tot onrust en het gevoel hebben dat je niet goed functioneert.

De laatste maanden heb ik mogen ontdekken en ervaren dat mist toch ook een bepaalde vorm van schoonheid kan hebben.
Hoewel mist beangstigend kan zijn, kan het ook uitnodigen tot vertraging, verstilling en bezinning. Het dwong mij om stil te staan, de stilte opzoeken , te vertrouwen en bewust te genieten van de stilte en het moment. En wachten tot het optrekt net als in de natuur.
Ondertussen genietend van de natuur, de reeën, de bomen die langzaam ontwaken, bloemen die zich gaan laten zien, alle geuren en kleurende die gepaard gaan met het ontwaken van de natuur.

En dan als de mist in mijn of jouw leven weer op trekt, als cadeautje te mogen ervaren dat in de mist van ons leven àlles verborgen lijkt, dat toch, als wij er door heen gaan ‘het Licht’ van Hoop wat in ons leven aanwezig is zichtbaar wordt.
Het helpt om te beseffen dat deze periode je mag ervaren dat de “mist” een teken kan zijn dat je behoefte hebt aan rust, reflectie of een nieuwe koers. een duidelijk moment van (zelf) zorg mag zijn, vooral in de omstandigheden die veranderlijk zijn zodat er uiteindelijk weer helderheid komt, waardoor je weer verder kunt kijken.❤️

Warme groet, Gerda Sinon-Brander
Rouwcounselor & Life coach
crossinglevenscoaching.com