De kaars

De kaars.

Toen ik een kind was, stak mijn moeder vaak in de avond een kaars aan , het gaf mij altijd een gevoel van veiligheid en welkom.
Ze genoot hier net zoveel van als ik zelf, maar zei er nooit zoveel over, alleen dat het haar manier was om ervoor te zorgen dat het prettig was en je je thuis mocht voelen.
Een soort van ‘welkom weten’………
Als kind vond ik het gewoon een leuke gewoonte, dat kleine flikkerende lichtje dat in de schemeravond in de kamer het licht liet gloeien en warmte af gaf.

Jaren later begreep ik het. Het was zomaar een gebaar, een handeling, het was ‘Hoop’.
‘Hoop’ dat thuis een thuis mocht zijn,hoop dat het licht en warmte een zichtbare uiting van de Liefde mocht zijn in het leven van alle bewoners.
En dat dit Licht en deze Liefde aanwezig mocht zijn in onze levens, wetend dat Licht en Liefde ons wil begeleiden op onze levensweg.
Mijn hoop is nu zoveel jaren later dat de ‘Liefde’ sterk genoeg is om iemand van huis naar thuis te begeleiden. Dat kleine vlammetje leerde mij dat zelfs de eenvoudigste gebaren de zwaarste gebeden kunnen dragen.
Maar ook dat de kaars van Licht & Liefde nooit verliest door een andere kaars aan te steken.
Het verspreidt steeds meer Licht en roept door het kleine vlammetje ……..Hoop.
En verwarmt meer en meer de ander met de Liefde❤️

Warme groet: Gerda Sinon-Brander
Rouwcounselor & Life coach
crossinglevenscoaching.com