Troost

Troosten.

De afgelopen maanden heb ik op veel momenten gemerkt dat als iemand mij wilde troosten, dat dan die persoon soms zegt: ja, dat heb ik ook meegemaakt en dan heb ik dit en dat gedaan….
Ook ik heb mij daar door de jaren heen op bepaalde momenten wel eens schuldig aan gemaakt.
Heel vaak lijken we het reflex te hebben als wij het verhaal van de ander horen eigenlijk al luisterend ?! in de bubbel van onze eigen emotie en ervaringen gaan zitten.
En onbewust veel te snel beginnen te vertellen over ons eigen verhaal en emoties en dat werkt niet troostend.
Troosten is luisteren, actief luisteren en vooral met groot respect voor het verhaal van de ander.”
We hebben ‘juist in onze kwetsbaarheid’ allemaal een verhaal te vertellen.
In onze verhalen wonen mensen, kwetsbare mensen en alleen daarom al telt elk verhaal.
Verhalen die niet gelijk om antwoord vragen maar veel meer om een luisterend hart en oor waarbij wij ons veel meer samen kunnen afvragen………
“Hoe kunnen we in miserie, gebrokenheid en verdriet, toch rechtop blijven”?…….
Is dat dan o.a. misschien toch ook ‘eerst de stilte in jezelf zoeken’? En dat vooral dan ook de ander op zijn of haar tijd laten doen.?! ❤️

Warme groet,

©️2025 Gerda Sinon-Brander
Rouwcounselor & Life coach
crossinglevenscoaching.com