
Afgelopen weken kreeg ik de persoonlijke vraag; Hoe helpt de natuur jou bij je herstelproces.?
Onderstaande was mijn antwoord, graag wil ik dit ook met jullie delen , wie weet heb jij hier ook wat aan.
Tijdens mijn opname op cardiologie en na mijn ontslag uit het ziekenhuis kon ik de eerste weken weinig tot niet naar buiten.
Hoe kan dan toch de natuur helpen in mijn herstel proces ?
De dag dat ik opgenomen werd kreeg ik een kamer aan de kant van het ziekenhuis waar ik frank en vrij naar buiten kon kijken ‘de natuur in’.
Dat was voor mij gezien de situatie fantastisch en een mooie aangename verrassing.
Ik houdt van de natuur juist op momenten dat ik zelf niet goed in mijn vel zit.
Graag loop ik er dan doorheen maar dat ging nu niet natuurlijk.
Dan kijken maar , ik zuig bijna letterlijk op wat ik zie, hoor, voel en eventueel ruik.
De bloemen & bomen,bladeren, de beestjes en al het andere wat in de natuur verblijft.
De luchten en de wolken, de zon die schijnt en de veranderingen in een dag die zichtbaar zijn.
Juist het kijken naar de aanwezige natuur buiten geeft mij rust en brengt mij bij de kern en het ontstaan van het leven.
Het bepaald mij dat ik nergens controle op heb en dat alles in handen is van de grote schepper van hemel en aarde , God.
En dat alles ‘inclusief ik’ in zijn hand is.
Toen ik weer thuis was, werd het iets makkelijker, ik kon dan wel niet naar buiten maar de tuin is dan gewillig.
En al de gekregen bossen bloemen, bloemstukjes en planten brachten voor mij een stukje natuur in huis
Heerlijk om de natuur dichterbij in je omgeving te hebben.
De bomen , met zijn bewoners zoals vogels en insecten, voor het raam te zien staan en te ervaren dat de kracht die zij uitstralen ik mij daar aan mag laven.
En dat ook ik mag weten dat ik terwijl ik herstellende ben in mijn kracht mag gaan staan.
De blauwe luchten en wolken welke voorbij drijven die rust uitstralen, heerlijk.
De bloemen en de verkleurende bladen te zien en bijna zelf te zien & voelen dat de metamorfose die de natuur doormaakt ik dat ook doormaak.
Op weg zijn door verdriet en ziekte heen naar iets nieuws, iets moois.
De natuur helpt mij door de aanwezigheid ook al is dat op beeld of achter glas of afstand.
De metaforen die het heeft met het leven van ons mensen.
De geuren die zo sterk verankerd zijn in mijn systeem dat ik het bijna kan ruiken door alleen de natuur te zien en er niet direct in aanwezig te kunnen zijn.
De veranderingen van kleuren, luchten, uiterlijk etc ..
Het laat mij zien dat er altijd ‘hoop’ is op iets nieuws.
Maar ook dat ik er altijd zelf bij ben in welke keuzes ik maak, hoe ik mij voel, wat belangrijk is etc
Wij mensen zijn zo verbonden met de natuur, omdat we er ook een onderdeel van zijn.
God creëerde de mens uit aarde, hier ontstond de verbondenheid al.
En of je nu letterlijk in de natuur staat of via beeld zoals film , boeken of foto’s en schilderijen of muziek etc….
Door te kijken en voelen , luisteren, het geeft mij rust, en inzichten en vooral vereeeeeeeeeel kijk plezier.
Uiteindelijk leert de natuur mij nu , dat of je er nu letterlijk door heen loopt of via beeld materiaal, je niet hoeft te concentreren, juist daarom helpt het in mijn herstel waardoor de stress en mentale vermoeidheid van mij verminderd. De natuur biedt mij & ons een stille les in eenvoud en rust.
En zoals de natuur in zijn tijd transformeert zo transformeer ik nu ,op mijn tijd, door mijn herstelperiode heen.
De natuur heeft geen haast en toch komt alles ‘af’ door deze wetenschap leer ik dat vertragen een goed iets is. Ik vaar er wel bij.❤️
Met warme groet,
©️2024 Gerda Sinon-Brander
Rouwcounselor & Life coach
crossinglevenscoaching.com
Ontdek meer van Cros’sing Levenscoaching
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
