Herstel

Herstel.

Herstel …. een heel proces, ik mag niet klagen.
Iedere dag een fractie vooruit, heb ik een slechte dag ? dan staat het even stil.
Dan voel ik mij verdrietig, moe en zo beperkt.
En besef toch ook weer : maakt niet uit hoe langzaam ik vooruitkomt zolang ik maar niet stop, rustigjes in beweging blijven.
Wat voor mij juist dan ook van belang is dat ik het licht aan het eind van de ‘tunnel’ blijf zien.
En ook het besef dat ik steeds meer mag gaan leven in het nu.
Wetend , het kan gewoon zo afgelopen zijn zonder dat je een berichtje vooraf krijgt.
Is dit negatief bedoeld ? NEE !!! het is gewoon de realiteit in een leven vol hectiek , presteren en haast.
Nu ik,vanaf de dag dat ik na mijn opname weer thuis ben, bezig ben om te leren vertragen valt dat nog meer op.
Alles gaat snel, sneller, snelst, als ik nu vertraagd wandel of fiets vliegt de maatschappij mij letterlijk voorbij.
Een wonderlijke ervaring om jong en oud ‘gefocust op hun doel’ voorbij te zien vliegen.
Jarenlang zat ik ongemerkt door de tijd heen ook in deze flow, verkeerd ? weet ik niet.
Elk mens is anders en reageert anders, ik weet voor mijzelf nu dat ik hier als stress kipje zoveel mogelijk uit wil & moet blijven.
Gezond leven in het nu, genietend van het moment wat mij gegeven is.
Dankbaar dat ik er nog mag zijn, en met vallen en opstaan herstellen in het tempo wat voor mij goed is en waar ik met de tijd de vruchten van mag gaan plukken.
Genietend van het leven in mijn ‘zijn’ zoals Vader God mij bedoeld heeft.❤️

Warme en lieve groet:
©️2024 Gerda Sinon-Brander
Rouwcounselor & Life coach
crossinglevenscoaching.com