Probeer Liefde

Probeer Liefde.

Ruim een week verder alweer, ondertussen alweer even thuis.
Thuis in de liefdevolle vertrouwde omgeving maar ook een omgeving waar je voelt dat je vertrouwen op je eigen lichaam een flinke knauw heeft gekregen.
Het lijkt veel als ik op de bank zit of lig maar helaas is dat deels uiterlijke schijn.
Het gaat iedere dag een fractie vooruit, daarnaast gaat helaas al het herstel niet echt pijnloos.
De arm waar de hartkatheterisatie heeft plaats gevonden slaat met recht bont en blauw uit.
De vaatspasmen die tijden dit proces plaats vonden hebben schijnbaar iets geactiveerd en komen nu door de super bloed uitstorting in mijn onderarm bij een verkeerde houding terug, brrrrrrrr. NIET LEUK !
Het wandelen gaat iedere dag een stukje vooruit, joepieeeee
Daar en tegen kan ik nog weinig prikkels zoals bellen e/o bezoek hebben.
Appen gaat mij goed af, vooral omdat ik dat in eigen tijd en tempo kan doen.
Ik ben super dankbaar om te zien en te ervaren hoe ons gezin ‘man en al de kinderen’ desondanks dat ze allemaal verspreid wonen (oh wonder dat onze zoon en schoondochter met hun gezin nu net voor 4 wk in Nederland zijn), zich in deze tijd in liefde naar ons en elkaar verhouden.
Zoveel liefde, verbinding en er ‘zijn’
Door dit alles heen rollen er nogal eens stille tranen over mijn wangen, het leven komt met recht letterlijk in één klap stil te staan.
Er vindt een 190 graden draai plaats in alle facetten van mijn leven maar ook in het feit dat het vertrouwen in mijn lichaam terug moet komen.
En dat vergt tijd, tijd die ik nu volledig omarm hoe lastig het soms ook is of zal zijn.
In dankbaarheid dat ik dit proces niet alleen hoef te doen,ik weet mij gedragen door de Liefde.
De Liefde die ik al in het ziekenhuis mocht ervaren en doorgeven, is met en naast mij elke ademtocht en stap die ik doe.
Ik heb tijdens mijn opname letterlijk mogen ervaren dat de Liefde niet alleen bij mij was maar bij elke mede patiënt die op dat moment met mij op de cardiologie afd lag.
Zo bijzonder !!! Om op deze manier ‘buiten te komen’ aan te mogen ‘raken’, vast te mogen houden’.
En vooral door pijn, moeite en stille tranen heen, eenvoudig lief te mogen hebben en kies te blijven lachen.
Bedenkend “ dat ik of jij misschien wel de enige Jezus bent die ze zien ?! ❤️

Met warme groet Gerda Sinon-Brander
Rouwcounselor & Life coach
crossinglevenscoaching.com