De tijd.

De tijd.

Gedragen deze klompjes door 4 kinderen en 38 jaar verder,nu alweer heel wat jaartjes gedrapeerd op een tuinstoel in de tuin.
Elke keer bij het voorbij lopen van deze houten stappers denk ik aan de vele momenten dat ik het geluid hoorde van dravende, gehaaste kinder voetjes op weg naar huis om verdriet te delen en een troostende knuffel te halen.
Of het slepende en trage geluid van nog niet uitgespeelde kinderen welke niet weg kunnen komen van hun mooi spel moment.

Ondertussen zijn de klompjes door de tijd en de natuur prachtig getekend en teruggebracht van 2 naar 1
Hoe mooi heeft de tijd en de natuur ondertussen het laatste klompje bekleed met mos en het hout verteerd naar grote gaten.
Als ze konden praten ? dan rolden de herinneringen in grote getale en in allerlei toonaarden over de tafel.
Van vreugde, plezier maar ook van verdriet en gelaten tranen.
Zo blij ben ik voor onze kinderen die elk op hun eigen manier uitgegroeid zijn naar fantastische en mooie volwassen mensen.
En ook voor alle herinneringen die diep verborgen liggen in een groot dankbaar moederhart.❤️

Met een warme moeder groet,
©️2024 Gerda Sinon-Brander
Rouwcounselor & Life coach
crossinglevenscoaching.com