Jou hart als warme herberg.

Jou hart als warme herberg.

Wat herbergt mijn hart? Een vraag die ik mij regelmatig stel vooral ook nu weer in deze dagen voor pasen. Hoe is het met mijn hart? Wie en wat laat ik toe en wie en wat niet ? Heb ik misschien een pantser opgebouwd om mijzelf te beschermen tegen de boze buitenwereld ? Tegen alles wat zich bewust of onbewust aan mij opdringt ? Heb ik ruimte in mijn hart voor anderen? En misschien is zelfs de vraag aan de orde of ik ruimte in mijn hart hebt voor mijzelf.

Ik werd hier vandaag weer erg bij bepaald door een duif die diep verstopt ‘maar toch redelijk zichtbaar’ in onze hulst boom op haar nest zat.
Helemaal omringd en beschermd door de takken met hun prik bladen.
Dit te zien deed mijn gedachten dwalen naar mijn eigen hart en zijn, juist in deze dagen rondom het Pasen.

‘De paasdagen’ zijn we dan niet vaak net zo gestrest als met de kerstdagen ?!
Vaak moet er veel gebeuren aangezien veel mensen alvast een voorproefje nemen op de voorjaarsvakantie en dus nu een aantal dagen weg gaan. Of men is druk met allerlei paasvieringen i.v.m. het Lijdensverhaal. Paas festivals , of met de komende familie paasbrunch, ook zijn er veel die juist voor deze dagen hun huis nog spik en span willen hebben om lekker schoon het voorjaar in te gaan. Zo heeft elk mens wel zijn of haar eigen drukke activiteiten. Het houdt niet op, we rennen en vliegen van het één naar het ander.
Er is veel wat mijn en onze aandacht vraagt. Dat mijn hart reageert op al de stress realiseer ik mij lang niet altijd.
Ik merk wel dat ik het contact neig te verliezen met mijn hart, voel mij gejaagd. Wanneer ik gehaast in de rij voor de kassa sta in de supermarkt, dan adem ik niet ontspannen en ben soms ongeduldig omdat het mij niet snel genoeg gaat. Kort lontje ?

Mijn hartslag wordt chaotisch en ik voel de chaos groeien in mijzelf . Wat moet ik allemaal nog doen, wat wordt er van mij verwacht? Weg is mijn energie en vaak reageer ik vanuit onmacht en emotie op mijn omgeving. Ik raak snel geïrriteerd of wordt boos. En dit is toch echt niet wat ik wil, maar soms heb ik er helaas geen grip meer op.

Door de jaren heen heb ik ‘gelukkig voor mijzelf’ toch steeds meer geleerd hoe hier mee om te gaan.
Wanneer ik voel dat ik in mijn emotie schiet, concentreer ik mij op dat wat op dat moment wezenlijk van belang is en daar op volgend op mijn ademhaling.
En voel dan dat ik al snel rustiger wordt. Ik ben juist op dat moment meer verbonden met mijzelf. Ik weet dat zo uniek elk mens is , zo verschillend is elk mens, niet één mens reageert hetzelfde. Doch we hebben wel gemeen dat we allemaal een hart hebben dat reageert op hoe jij je voelt. Een hart dat reageert op emoties en al de muizenissen in je hoofd. Dus beseffen, weer rustig doorademen en contact maken met je lijf.
Dat kan ik jou en iedereen aan bevelen.

Dit zorgt ervoor dat je meer in het hier en nu bent. Je hebt meer gevoel voor jezelf en je omgeving. Je bent bewust aanwezig. En juist daardoor kun je ook bewust contact maken met anderen; een glimlacht of een begroeting kan wonderen doen. Oog hebben voor elkaar, ook al is het maar voor een kort moment in de rij bij de supermarkt. Het verandert jezelf en dit heeft meteen effect op je omgeving.

Je acties worden minder impulsief wanneer je gedachten rustiger worden. Emoties en gedachten hebben effect op je lichaam. Je reageert niet vanuit een reflex, maar vanuit een bewust aanwezig zijn. Dit is ook belangrijk bij het verwerken van bijvoorbeeld pijnlijke ervaringen uit het verleden.
Zo kun je de emotionele lading afhalen van nare herinneringen. De angst voor deze herinneringen verdwijnt en je hoeft ze dus niet meer weg te stoppen. Het mag er allemaal zijn en je kunt er op een andere manier naar leren kijken om vervolgens los te laten.

Ik heb mogen leren dat juist op momenten van stress, moeiten, drukte of verdriet en zelfs bij het opkomen van pijnlijke herinneringen dit positief effect op mijn gezondheid heeft.
Juist door op deze momenten stil te gaan staan bij wat er in mij gebeurd en bewust en rustig ga ademen en mij naar binnen keer om me te verbinden met mijn hart en mijn gevoel. Waardoor ik voel dat het klopt. Een warm gevoel ontstaat, oordelen vallen weg. Een gevoel van vrede of liefde maakt meer deel uit van mijn zijn. Zo kom ik thuis bij mezelf en kan ik mijn hart voor de ander openen en de ander verwelkomen.

De herberg van mijn hart is warm en ik kan ontvangen wie of wat ik wil.
Er is plek genoeg, ik laat niemand en vooral mezelf niet in de kou staan. Wanneer Liefde zich vermenigvuldigt wordt het steeds grootser. Iedere druppel groot of klein van liefde in de oceaan heeft effect.
Ook jou hart mag een ‘warme herberg’
zijn voor jezelf en de ander die op je pad komt.

Ik wens je de komende dagen of weken een fijne en verbonden tijd toe, in verbinding met de Liefde , jezelf en ook met je omgeving. Mocht je nog vragen hebben naar aanleiding van dit blog, dan nodig ik je van harte uit voor een ontmoeting om hier op door te praten.

Met warme groet, ©️2024 Gerda Sinon-Brander
Rouwcounselor & Life coach