Rauw is rouw

Rouw is rauw.

Rauw, het leven kan vreselijk rauw zijn en vandaar uit is er ook veel rouw en dat valt je vaak rauw op de maag.
Rouw overvalt je. Zelfs al zag je het afscheid aankomen.
De dood van een geliefde, je partner, je kind, een goede vriend of vriendin.
Of het verlies van je baan, vriendschap of verwachtingen etc…..
Het doet allemaal pijn tot diep in je ziel. Het is alsof er iets wordt losgescheurd. Alsof een wolf er met een stuk vlees vandoor gaat.
Als het jezelf betreft, ben je de eerste tijd machteloos, hopeloos, radeloos. En nu ? Hoe moet het verder? Geef het een plekje zegt men, ja waar is dat plekje dan ?……..
Of komt tijd, komt raad, zegt men. Maar de komende tijd is één zwart gat…

En hoe is het aan de andere kant van de lijn? Ik bedoel: hoe is het met de omstanders?
Omgaan met iemand die in rouw gedompeld is, of een verlies lijdt, dat is zo gemakkelijk nog niet. Wat moet je zeggen? Wat kun je doen? Vooral wanneer alles nog zo ‘rauw’ is… Dan is die rouw een terrein vol voetangels en klemmen. Moet je spreken? Of juist zwijgen?

Ik weet nog in de tijd dat mijn vader overleden was kwamen er verschillende buren en kerkgenoten op bezoek om hun medeleven te betonen.
De één nam dit mee de ander dat, zo werd er voor mij een zak kleding achter gelaten en de ander had iets eetbaars meegenomen.
Dit om hun medeleven in praktische handeling om te zetten, hoefden ze niet zoveel woorden te gebruiken.
Door deze daden liet men toch een vorm van troost zien, trouwens voedsel , een maaltijd met zorg en liefde klaargemaakt geeft ook iets warms af en geeft ook onderlinge verbondenheid.
‘Kom eet wat , je moet toch echt iets eten juist nu….

Rouw en rauw.
Wie rouwt, heeft de neiging eten te laten staan. Of hooguit iets rauws te eten: een paar worteltjes, een stuk komkommer. Niets smaakt je meer. Geen wonder, je hebt geen zin meer om te bakken en braden. Ook het voedsel is in de rouw. Het blijft rauw.
Wat een zegen wanneer er dan mensen zijn die iets warms voor je meenemen.
Hoe vertroostend kan zo’n warme soep zijn. De hulpverlening bij rampen is ervan op de hoogte: dekens, jongens – en iets warms om te drinken!
Wat een zegen als je zelf uiteindelijk de weg naar de keuken weer vinden kunt. Nee, je kunt rouw niet verdrijven met rauwe wortels, komkommer of salade. Die rouw eet en drink je niet weg. Maar een beetje helpen kan het wel.
Hoe zou dat toch komen?
Rouw en rauw zijn koud. IJskoud. Zo koud als de dood. Het leven is warm, is stromend bloed, een zoen, een oogopslag, een lief woord, een schouderklop, een warme maaltijd …… liefde❣️

Warme groet, ©️2023 Gerda Sinon-Brander
Lifecoach & Rouwcounselor