Verstilling

Verstilling in de natuur is prachtig om te zien maar wij mensen kunnen ook Verstilling in of door onszelf ervaren.
En dan niet door onszelf gewoon stil te zetten, stil worden en niets meer doen.
Weet je er is een verschil tussen jezelf stil zetten en stil worden; niets meer doen en verstilling zijn twee totaal verschillende dingen.
Verstilling beweegt, zowel binnen als rondom ons.
Als je het leven als een dans beleefd dan gaat onze dans , onze bewegingen door de ritmes heen en is de dans op weg naar verstilling; het ritme waarin alles samenkomt.
Het hele lijf vol adem, geademd worden, wakker, aanwezig zijn in het moment.
De Verstilling is dan een vol aandachtige, vol ademende slow-motion dans met pauzes en bewegingen, die synoniem staat voor ‘beweging’ uit het verleden, het heden en de toekomst.
Bewegen zowel lichamelijk als geestelijk in Verstilling brengt ons in nagalm met onze ware wijsheid en onze diepste kern van zijn.

©️2022 Gerda Sinon-Brander

Lifecoach & Rouwcounselor

Warme groet, Gerda

Bloeiend.

Heerlijk op m’n gemak een ochtendronde gewandeld ondertussen genietend van de prachtige natuurmomentjes bedekt met een dun vliesje vorst.
Wat mij vooral aansprak , ook al is het hartje winter en bijt de kou en wind in mijn gezicht, is de hele zachte adem van het voorjaar wat zich langzaam laat ruiken en zien.
Heerlijk om daar na de drukke tijd van ontmoeten,samen zijn, verbinden en feestvieren vol verwachting naar uit te kijken.
Verwachting en verlangen om verrast te worden door nieuwe ontmoetingen en de kleurigheid van het leven.
Mooi om te zien dat wij mens een onderdeel van deze natuur zijn, de natuur waaruit wij zijn ontstaan.
Die zijn seizoenen laat zien met een terugkerende melodie… ontstaan, verbinden, groeien, loslaten , ontstaan, verbinden , groeien, loslaten….. ga zo maar door.
Bijna gelijk een treinreis, je hoort bijna de cadans van de trein op het spoor.
Dit leven mag een reis zijn niet een race, net als alle bloemen van vandaag.
‘Alle bloemen van alle morgens zitten in de zaden van vandaag ‘ = Chinees gezegde
Het zaadje wat ontstaan is , in de aarde beland, zich verbind, gaat groeien, bloeien, straalt en dan met de tijd uiteindelijk loslaat en weg dwarrelt in de wind.
Wij mogen als zaad zijn,onze kleurenpracht laten schijnen, bloeiend en uitdelend aan de ander. ❤️

Warme groet, Gerda

Lifecoach & Rouwcounselor

©️2022 Gerda Sinon-Brander

Weerstand

Met warme groet, Gerda

Het kunnen omgaan met tegenslag, weerstand in het leven is niet altijd makkelijk.
Het idee dat het altijd erger kan, niet wegkijken van jezelf maar jezelf onder handen nemen, moeite doen, doorgaan als je eigenlijk wil stoppen.
Daar lopen we eigenlijk liever maar hard voor weg.
Wees niet te hard voor jezelf als de dingen niet zo makkelijk gaan, als je ‘weerstand’ ervaart en het leven nog stroever dan stroef gaat.
Juist door open te staan , naar jezelf te kijken en bij jezelf over de muren die er zijn ontstaan, heen te leren kijken is het mogelijk om de ‘weerstand’ om te buigen naar weerstand, en een sterker persoon te worden die tegen een stootje kan.
Jij mag zijn die je bent ‘een mooi mens’ !

Met warme groet, Gerda

Lifecoach & Rouwcounselor

©️2022 Gerda Sinon-Brander

Crossing= Kruispunt….. brengt hoop

We kennen allemaal het kruispunt in ons straatbeeld op de weg,duidelijk aanwezig.
Soms een dusdanig irritant obstakel wat op gezette tijden niet altijd makkelijk voorbij te komen is. We moeten er langs geautomatiseerd, op de fiets of lopend, hoe dan ook. Zo hebben we vaak ook een kruispunt ‘een obstakel’ in ons leven.
Een plek waar wij allemaal in ons leven langs komen,
of langs moeten, geen ontkomen aan.
Ook een plek waar wij vaak onbewust door heen jakkeren maar soms ook gedwongen stil worden gezet.
Waar wij tot onszelf komen of in het wachten anderen ontmoeten.
Korte vluchtige ontmoetingen, soms niets zeggend soms stilzwijgend en soms vol passie en je verhaal delend.
Zo delend zelfs dat je een onuitwisbare verbinding maakt met de ander.
Waardoor je samen kort de weg verder trekt, in bezinning, het onderzoeken van mogelijkheden en vernieuwing.
Je voelt juist door de verhalen van herkenning heen de verbondenheid met elkaar, maar ook met de mensen die belangrijk voor jou zijn. Omdat we naar elkaar omkijken merken we de gevende liefde.
De gevende liefde die je dan tijdens het nemen van het kruispunt ‘het obstakel’ ervaart, verbindt ons mensen.
Wat ons ook wil laten zien, elk “mens kan geen enkele dag leven zonder hoop” !
Hoop die wij elkaar juist ‘op een kruispunt in ons leven’ kunnen aanreiken en doorgeven.

Met warme groet, Gerda
Lifecoach & Rouwcounselor

©️2021Gerda Sinon-Brander

De Marathon van het leven.

Hé hé eindelijk is het dan zover na een erg lange periode van wachten mag ik dan eindelijk mijn ticket voor de kwart NN Marathon Rotterdam verzilveren.
Yeaaaaaaa zo blij en wat een feest in de stad, ik ben niet de enige die geweldig blij is om deze marathon weer te kunnen lopen de vrolijkheid spat er bij iedereen af.
En dan is het zover, ik sta te wachten in mijn start vak wave 3 ‘dacht ik’ want het duurt toch wel erg lang voor het startschot komt, als er dan een stem roept ‘ en daar gaat wave 3 , succes mensen’ merk ik dat alles rondom mij toch echt stil blijft staan, er klopt iets niet.
Snel schiet ik naar voren , tot aan de start ,waar de lijn weer gespannen wordt en in de verte zie ik de laatste mensen uit wave 3 hardlopen.
En het blijkt inderdaad dat ik in het verkeerde startvak stond, ik stond inplaats van wave3 in wave 4 en dat wordt bevestigd door de wachters bij de start.
Dus dat wordt nog langer wachten tot de start van wave 4 komt, en ja hoor daar gaat het, de lijn van de start wordt weg gehaald en even later klinkt het startschot. Ik schiet met zo velen naar voren en probeer mijn ritme en plek van hardlopen te vinden.
Doch iedereen rent mij als gekken voorbij, alsof het koeien zijn die na een lange winter weer voor het eerst buiten in het land komen en dan van gekkigheid niet weten hoe blij ze zijn dat ze weer vers gras kunnen eten.
Nu zijn het dan hardlopers die zo uitbundig blij zijn, het leek zelfs wel op de ret race van de maatschappij.
Mensen , hardlopers blind voor de omgeving, de mooie dingen die er te zien, te beleven zijn.
Enkel hun ogen gericht op het doel, de finish !
Je kunt dit bijna synoniem voor ons leven zetten,hoevaak rennen en leven wij wel niet in onze haast en drukte langs de mooie, liefdevolle en belangrijke zaken heen. Teveel gefocust op ons doel, of verlangens of pijn en verdriet etc…
Ik zeg niet dat dat altijd verkeerd is maar op z’n tijd eens rustiger en gelijkmatiger wandelen of zelfs stil gaan staan ,rust nemen of gewoon een pas op de plaats maken kan zeer verhelderend, bemoedigend
opbouwend of zelfs helend werken.
Voor mijzelf heb ik uit deze Marathon geleerd om te proberen in rust het leven te willen door wandelen, ook als het leven z’n ups en downs met mij laat zien.
Ik weet , ik hoef het niet alleen te doen, er zijn mede lopers en zelfs toeschouwers die mij willen bemoedigen en ondersteunen daar waar nodig is.

En jij ? Hoe sta jij er in het leven voor ? Heb je iemand waar je je blijdschap, je zorgen , je rouw, verdriet etc mee kunt delen ..?
Weet ik ga graag samen met jou op weg, om je te ondersteunen, te bemoedigen ook als je door een diepe donkere periode heen gaat. Je hoeft niet alleen te gaan, ontdek de kracht van samen delen, ontmoeten en verbinden. P.S De finish heb ik uiteindelijk op mijn eigen manier en in eigen tempo gehaald YEAAAAAAA

Warme groet, Gerda
Lifecoach/ Rouwcounselor

crossinglevenscoaching.com

Een cadeautje !

Vanmiddag meegenomen op een bijzonder fietstocht, dwars door het bos met een bijzondere plek uit het verleden wat genoemd wordt ‘ Het geeft van Oosterhout ‘ een plek waar door de eeuwen heen tot in de begin 19e eeuw misdadigers, nadat zij hun straf ‘ophanging’ hadden ondergaan daar werden opgehangen om tentoongesteld te worden.
En konden eventuele achterblijvers van de gehangene nog afscheid nemen.
In één van de restanten palen vonden we een kruisbeeld, waarschijnlijk door een voorbijganger daar achter gelaten, met welke reden ? geen idee.
Ik kan het invullen met mijn gedachten ,maar dat laat ik maar , het is in elk geval voor mij een gebaar te beseffen dat het leven niet eindig is maar dat er een plaats na de dood is , waar ik omarmt en in volle liefde van mijn Schepper en Vader verblijven mag.
Na deze indrukwekkende plek ben ik uiteindelijk verder meegenomen naar een prachtige theetuin : ‘ Lutske’s Theetuin’ waar ik verwend werd met een heerlijke luxe Engelse thee. En dat smaakte zeker naar meer.
Een prachtig cadeautje voor mij, wat ik in dankbaarheid aangenomen en beleefd heb, een waardevolle middag. DANK( BAAR ) !!! ❤️

Zeker een fietsroute om nog eens te doen, vooral ook als Rouwcounseling halve wandel of gehele fietsroute wil ik hem er met de andere mogelijkheden die er zijn in houden, zeer waardevol !

Mocht je belangstelling hebben ? Neem gerust doormiddel van het contactformulier op deze website contact met mij op👇 Warme groet, ©️ 2021 Gerda Sinon-Brander Lifecoach & Rouwcounselor

crossinglevenscoaching.com

Lutske’s Theetuin

De schaduw.

Verdriet na verlies ‘welk soort verlies dan ook’ o.a. verlies van baan, relatie, of een geliefd persoon.
Het gaat je hele leven mee, in welke vorm dan ook.
Je kunt het vergelijken met het beeld van een schaduw, net zoals je schaduw je overal vergezelt.
De schaduw is soms groot, soms klein. Soms voor je , soms achter je of naast je.
Soms zie je je schaduw en soms is ze zelfs onzichtbaar.
En soms totaal onverwachts ligt je schaduw weer levensgroot voor je voeten. Ze stapt elke stap die jij zet met je mee.
Zo is het ook met verdriet, in welke vorm en met welke oorzaak dan ook, zelfs ook als je te maken krijgt met de eindigheid van je eigen leven.
Graag stap ik met jou mee, naast jou in je zoektocht.
Om het verdriet wat in je leven actueel is ‘te doorleven’ zodat het in de vorm die bij jou past een plekje mag krijgen.
Gedeelde smart is immers halve smart.
Samen op weg.

Lieve groet, Gerda Sinon-Brander

©️2021 Gerda Sinon-Brander

Verlies wandeling

Het doorleven van verlies, omgaan met de rouw, emoties, waar wij door het verlies mee in aanraking komen.
Wie heeft daar wel niet mee te maken gehad in zijn of haar leven. Dit geldt voor jong en oud, want verlies, rouw en emoties zijn niet aan leeftijd gebonden.

We hebben er allemaal mee te maken en dan soms ook nog vaker dan ons lief is.
Ieder mens groot of klein maakt in zijn leven verliezen mee die littekens achterlaten.
Net als bij een doorsnee van een boomstam zijn onze innerlijke littekens, onze pijnen, niet direct zichtbaar aan de buitenkant. Ze zijn er wel.
En wat is het dan fijn om samen met anderen, lotgenoten, hier over te praten, te delen of te zwijgen en er gewoon voor elkaar te zijn.

Één van de meest eenvoudige, en fijne manier hierin is, samen te gaan wandelen. Een heerlijke manier om in de frisse natuur te ontspannen, elkaar te ontmoeten, te delen , je hoofd leeg te maken en nieuwe energie en eventueel inspiratie voor de volgende levensstap op te doen.
Regelmatig trek ik er al jaren persoonlijk op uit om zo alles wat ik in mijn leven heb meegemaakt ( o.a. op jonge leeftijd 7 jaar het verlies van een ouder, de vader ) ben tegengekomen of waar ik actueel mee om moet leren gaan te doorleven, te verwerken, of een plaatsje te geven in mijn huidige leven.

Soms kun je hierbij ‘hulp’ gebruiken, op welke manier je met deze pijn om kunt gaan, om de draad van je leven weer op te pakken of te herpakken.
Het meest ingrijpende verlies wat we kennen is als je iemand moet missen, als je afscheid moet nemen.
En het kan zelf zijn dat dat afscheid al jaren geleden heeft plaats gevonden maar het verdriet nog steeds de overhand heeft in je leven.

Maar ook het verlies van een huwelijk/ relatie, verlies van gezondheid en het verlies van werk zijn ingrijpende verliezen waarbij een steuntje in de rug soms gewenst is.
Dit geldt zeker ook voor kinderen, die onder ander soms al op jonge leeftijd door overlijden een ouder moeten missen, of door werk van ouders regelmatig moeten verhuizen en daardoor steeds oude vriendschappen moeten loslaten en nieuwe weer aan moeten gaan.

Voel je welkom en vrij om eens vrijblijvend via het contactformulier onder vermelding ‘Verlies wandeling’ contact op te nemen om te onderzoeken of ik een poosje met je mee zou mogen / kunnen lopen zodat je daarna weer op eigen kracht verder kunt gaan.
Ook voor kinderen die met een vorm van verlies te maken hebben kun je mij benaderen. Kosten per wandeling zijn € 15,- incl koffie / thee

Lieve groet, Gerda

©️2021 Gerda Sinon-Brander

Op weg naar…..?

Ons leven lijkt vaak voor het oog van een ander gladjes te verlopen,toch is dat meestal niet zoals het er in de werkelijkheid voor staat.
We kennen ongetwijfeld allemaal wel het gevoel in het leven dat wij het even niet meer weten of zien zitten, dat kan ons zelfs vaker overkomen dan ons lief is. Ons leven staat bol van keuzes.
Juist dan kun je het gevoel hebben dat je op één van deze vele momenten in je leven op een kruispunt staat. Wat je dan eigenlijk wilt en diep naar verlangt, is te weten welke weg je kan kiezen of welke je mag gaan en dan vooral een pad dat een weg is naar een leven van rust, vrede, overgave en overvloed , jezelf zijn.
Maar hoe vindt je die weg, die je laat vinden wat je hoopt en vooral die je laat zijn wie je bent en mag zijn. Hoe vindt je die weg vooruit, die je heel maakt, die je laat bloeien – de weg die je gebrokenheid opneemt – en je heling brengt of geeft.
Kun je je trouwens veroorloven om een andere weg te kiezen of te nemen ? Allemaal keuzes.
Hierin hoef je niet alleen te gaan, graag ga ik met jou samen op weg om op ontdekking te gaan op jou zoektocht hierin.
Jouw weg naar het leven waarvoor je altijd al bedoeld was. Op weg naar die boog van belofte die ook voor jouw bedoeld is.

©️2021 Gerda Sinon-Brander

crossinglevenscoaching.com

Een Keuze

Wij maken elke dag nieuwe keuzes, van eenvoudige tot hele lastige of soms zelfs bijna emotionele onmogelijke. Een keuze maken, alsof je elke keer op een kruispunt staat , een kruispunt in je leven op je levensweg of pad zoals sommigen onder jullie dat ook wel noemen.
En die keuze maken lijkt dan meestal wel gemakkelijk maar zo is dat lang niet altijd het geval, vaak kunnen de oplossingen ondergesneeuwd zijn door onze emotie’s , gedachten en of beschadigingen etc die wij op onze weg hebben opgelopen.
Maar wat er ook gebeurt is of nog gebeurt, je hebt altijd zelf de keuze hoe daar mee om te gaan en welke weg je gaan wilt. Je kunt vechten of vluchten, ontkennen of ontwijken of erkennen dat er is wat er is. Dat is de rode draad door het indringende boek ‘De Keuze ‘ geschreven door Edith Eva Eger, een overlevende van Auschwitz. Het voelt bijna gênant om de ervaringen van een Auschwitz overlevende naast onze grotere of kleinere problemen en trauma’s te plaatsen. Toch is dat wat zij zelf in haar boek ook doet. Door haar ervaringen te vertellen gebruikt ze die om tot inzichten te komen over onze eigen manieren van omgaan met problemen. In De Keuze beschrijft Edith Eger haar gruwelijke ervaringen in Auschwitz haar moeizame weg om na de bevrijding een leven op te bouwen en haar ervaring als psychologe en therapeute. Het eindigt met een wijze en empathische vrouw die de ervaringen uit haar leven onder ogen is gekomen en heeft erkend dat er was wat er was. Daardoor heeft alles een functie en een logische plek in het boek. Geen feel good boek; soms ronduit schokkend, soms diep triest en moeizaam, dan weer mooi en liefdevol. De voortdurende keuzes die we impliciet of expliciet maken kunnen grote gevolgen hebben. Edith Eger beschrijft dat bij aankomst in Auschwitz wordt gevraagd of ze met haar moeder of zuster is. Zij flapt er uit mijn moeder. Moeder moet in de rij links, direct naar de gaskamers, Edith Eger zelf naar rechts. Zo gaat het maar door met grote en kleine keuzes. Keuzes die ook wij ieder dag maken. Na de bevrijding verdringt Edith Eger zoveel mogelijk haar kampervaringen, totdat dit niet langer gaat en een vraag van haar dochter haar brakend doet wegrennen. Hoe vaak stoppen wij onze vervelende ervaringen weg? ‘laten we het daar maar niet over hebben’ is een veel geplaatste opmerking. Het is net als met een skippy bal die je onder water drukt (wat je heel veel kracht en inspanning kost). Wanneer je die uiteindelijk loslaat schiet hij boven water uit. Dat kan ook anders. Problemen onder ogen komen maakt dat ze hanteerbaar worden. Dat proces is niet altijd leuk maar lucht wel op. Wat er is gebeurd is gebeurd en kun je niet meer veranderen. Soms kun je nog wat rechtzetten maar altijd kun je er voor kiezen hoe er mee om te gaan. Dat is uiteindelijk de enige weg naar een vrij leven. Een leven dat niet wordt bepaald door de vervelende ervaringen die je onbewust sturen maar door de keuzes die je zelf maakt. Uiteraard wil ik je helpen bij dat proces van onder ogen zien van je vervelende ervaringen en de keuzes die je maakt. En samen met jou deze weg te gaan.

©️2021 Gerda Sinon-Brander

crossinglevenscoaching.com